Standardy Ochrony Małoletnich
Wersja SOM-2026-11-09-01. Dla wszystkich lokalizacji, w tym darmowych treningów próbnych.
Zobacz obrazkowe zasady dla dzieci →
Zgłoszenia: zwinniaki@gmail.com lub bezpośrednio u prowadzącego. Przy bezpośrednim zagrożeniu dzwoń pod 112. E-mail nie jest kanałem alarmowym.
1 Organizator i zakres
Organizatorem jest FH Partner Angelika Dawiskiba, NIP 6321951908, al. Bolesława Krzywoustego 4/1, 40-870 Katowice, e-mail: zwinniaki@gmail.com. Standardy obejmują wszystkie lokalizacje, darmowe treningi i płatne zajęcia dla dzieci 2–6 lat z aktywnie uczestniczącym rodzicem lub opiekunem.
Zasady obowiązują trenerów, animatorów, instruktorów, pracowników, współpracowników, zastępców, praktykantów i wolontariuszy. Rodzic uczestniczy z własnym dzieckiem; nie powierzamy mu opieki nad innymi dziećmi bez odrębnego ustalenia roli i wymaganej weryfikacji.
2 Osoby odpowiedzialne i zgłoszenia
Koordynatorem ochrony małoletnich jest Angelika Dawiskiba jako Organizator. Odpowiada za zgłoszenia, interwencje, plan wsparcia, kontakt z instytucjami, przygotowanie personelu, przechowywanie dokumentacji i przegląd standardów. Powierzenie tych zadań innej osobie wymaga pisemnego określenia obowiązków i sposobu kontaktu.
Każdy prowadzący przyjmuje zgłoszenie na miejscu i reaguje na zagrożenie. Zgłoszenie można przesłać na zwinniaki@gmail.com. E-mail nie jest kanałem alarmowym. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia należy dzwonić pod 112 i zapewnić pomoc bez czekania na koordynatora.
Gdy zgłoszenie dotyczy Organizatora, nie przekazuje się mu sprawy do rozstrzygnięcia. Przyjmujący sygnał kieruje sprawę bezpośrednio do właściwych służb lub instytucji, zabezpiecza dziecko i ogranicza dostęp osoby objętej podejrzeniem do informacji mogących zagrozić dziecku. Nieobecność lub konflikt interesów koordynatora nie wstrzymuje reakcji.
3 Weryfikacja i przygotowanie personelu
Przed dopuszczeniem prowadzącego do działalności z dziećmi Organizator wykonuje obowiązki z art. 21 ustawy o ochronie małoletnich: sprawdzenia właściwych rejestrów i zebranie wymaganych informacji oraz oświadczeń zależnie od obywatelstw i państw zamieszkania. Przy stosunku pracy obowiązki wykonuje przed jego nawiązaniem. Dokumenty i wyniki zachowuje w dokumentacji danej osoby.
Osoba przygotowująca personel zna standardy, interwencje, zasady weryfikacji i ochrony informacji, potrafi omówić je na przykładach i w razie potrzeby korzysta ze specjalisty. Każdy prowadzący przed pierwszym kontaktem z dziećmi poznaje zasady, lokalne warunki, kanały zgłoszeń i dokumentowanie oraz ćwiczy reakcję na zagrożenie. Potwierdzenie zawiera wersję standardów, datę, zakres i podpisy. Zmiany omawia się z personelem przed ich stosowaniem.
4 Bezpieczne relacje dorosłych z dziećmi
Personel mówi spokojnie, szanuje godność i granice dziecka. Nie bije, nie szarpie, nie poniża, nie zawstydza, nie grozi i nie karze wysiłkiem ani wykluczeniem. Niedozwolone są komentarze seksualne, zachowania intymne, faworyzowanie, sekrety z dzieckiem i prezenty za zachowanie tajemnicy.
Przed pomocą fizyczną prowadzący wyjaśnia czynność i respektuje sprzeciw dziecka. Dotyk ogranicza do pomocy w ćwiczeniu i bezpieczeństwa, przy rodzicu. Bezpośrednie zagrożenie urazem uzasadnia niezbędną reakcję ochronną. Rodzic zajmuje się toaletą, przebieraniem i higieną własnego dziecka. Prowadzący nie zostaje sam z dzieckiem w zamkniętym, niewidocznym miejscu.
Nie nawiązuje się prywatnych kontaktów z dziećmi w komunikatorach, mediach społecznościowych ani na spotkaniach poza zajęciami. Personel nie przewozi dziecka prywatnie w ramach nieuzgodnionej opieki. Kontakt organizacyjny odbywa się z rodzicem przez kanały Zwinniaków. Obecność rodzica nie zwalnia personelu z reagowania na krzywdzenie.
5 Relacje między dziećmi i dostępność
Nie dopuszcza się bicia, kopania, popychania, wyśmiewania ani zastraszania. Prowadzący przerywa zachowanie, bezpiecznie rozdziela dzieci i wspiera obie strony bez publicznego obwiniania. Małe dziecko otrzymuje pomoc w regulacji emocji, a nie etykietę sprawcy.
Ćwiczenia, komunikację i interwencję dostosowuje się do wieku, niepełnosprawności, potrzeb sensorycznych i rozwojowych oraz sposobu komunikowania dziecka. Nie wymusza się dotyku, kontaktu wzrokowego ani udziału w ćwiczeniu. Potrzebne dostosowania konsultuje się z rodzicem, ograniczając zbieranie danych do niezbędnego zakresu.
6 Organizacja bezpiecznych zajęć
Przed zajęciami prowadzący sprawdza salę, sprzęt, możliwość wezwania pomocy, adres obiektu i dostęp do apteczki. Zapewnia widoczność ćwiczących i obecność opiekuna dziecka. Gdy warunki zagrażają bezpieczeństwu, nie rozpoczyna lub przerywa ćwiczenie. Pierwszej pomocy udziela zgodnie z umiejętnościami i poleceniami służb.
Nie przekazuje się dziecka osobie nieupoważnionej ani nie pozostawia bez bezpiecznej opieki. Jeśli rodzic stwarza zagrożenie, prowadzący zabezpiecza dziecko i wzywa odpowiednie służby; nie rozstrzyga sporów o władzę rodzicielską. Uraz dokumentuje się jako zdarzenie, a przy podejrzeniu krzywdzenia dodatkowo uruchamia interwencję ochronną.
7 Przyjęcie zgłoszenia i pierwsza reakcja
Sygnał może pochodzić od dziecka, rodzica, świadka lub personelu i nie wymaga udowodnienia zdarzenia. Przyjmujący słucha spokojnie, nie ocenia i nie obiecuje tajemnicy. Wyjaśnia dziecku, że przekaże informację osobom mogącym pomóc. Nie przesłuchuje, nie sugeruje odpowiedzi i nie prosi o wielokrotne odtwarzanie opowieści.
Najpierw przerywa zagrożenie, zapewnia bezpiecznego dorosłego, udziela pomocy i w razie potrzeby dzwoni pod 112. Następnie informuje koordynatora, o ile ten nie jest objęty podejrzeniem. Zapisuje datę, miejsce, źródło sygnału, fakty, spontaniczne słowa dziecka i działania, oddzielając obserwacje od przypuszczeń. Nie prowadzi dochodzenia, nie fotografuje intymnych części ciała i nie rozpowszechnia materiałów o krzywdzeniu.
8 Interwencja zależnie od sytuacji
Podejrzenie wobec personelu: niezwłocznie przerywa się kontakt tej osoby z dziećmi do wyjaśnienia, organizuje bezpieczne zastępstwo i kieruje sprawę do koordynatora, chyba że jego dotyczy sygnał. Ochrona dziecka ma pierwszeństwo przed ustaleniami kadrowymi.
Podejrzenie wobec rodzica lub osoby bliskiej: nie organizuje się konfrontacji i nie uprzedza osoby objętej podejrzeniem, gdy mogłoby to zwiększyć ryzyko lub utrudnić działania służb. Informacje przekazuje się bezpiecznemu opiekunowi w zakresie zgodnym z dobrem dziecka i uzgodnionym z właściwymi instytucjami.
Krzywdzenie między dziećmi: prowadzący przerywa zachowanie, zapewnia wsparcie i oddzielnie kontaktuje się z opiekunami. Przy powtarzających się lub poważnych sygnałach koordynator ustala plan ochrony i potrzebę wsparcia specjalistycznego albo zawiadomienia instytucji. Każda interwencja ma kartę; wpis nie przesądza o popełnieniu przestępstwa.
9 Zawiadomienia i instytucje
Koordynator ocenia potrzebę niezwłocznego zawiadomienia Policji lub prokuratury o podejrzeniu przestępstwa oraz sądu rodzinnego o zagrożeniu dobra dziecka. Nie trzeba samodzielnie kwalifikować czynu ani zebrać pełnych dowodów: przekazuje się znane fakty. Ustalenia wewnętrzne, brak formularza, nieobecność koordynatora ani brak zgody rodzica nie mogą opóźniać niezbędnego zawiadomienia.
Każda osoba wykonuje własny obowiązek zawiadomienia wynikający z przepisów, w szczególności art. 240 Kodeksu karnego, gdy ma zastosowanie. Może zgłosić sprawę bezpośrednio. Przy zagrożeniu pilnym dzwoni pod 112, a w pozostałych sprawach kontaktuje się z właściwą jednostką Policji, prokuraturą lub sądem rodzinnym.
Personel Zwinniaków nie przyjmuje automatycznie uprawnienia do wszczynania procedury Niebieskie Karty. Sygnał przemocy domowej przekazuje Policji lub właściwemu ośrodkowi pomocy społecznej. Podmiot uprawniony decyduje o wszczęciu tej procedury. Zachowuje się datę, potwierdzenie zawiadomienia i sygnaturę, jeśli ją nadano.
10 Plan wsparcia dziecka
Koordynator ustala plan wsparcia z bezpiecznym opiekunem, a w razie potrzeby z instytucjami. Plan wskazuje potrzeby dziecka, konkretne działania podczas zajęć, odpowiedzialne osoby, terminy i datę oceny efektów. Może obejmować zmianę prowadzącego, dostosowanie aktywności, pomoc w kontakcie ze specjalistą i obserwację bezpieczeństwa. Zwinniaki nie zastępują diagnozy ani terapii.
Wsparcie nie zależy od wyniku postępowania karnego. Planu nie przekazuje się osobie podejrzewanej, gdy stwarzałoby to zagrożenie. Dokumentuje się ocenę skuteczności i zmiany działań.
11 Dokumentacja i ochrona informacji
Karta interwencji ma identyfikator sprawy. Rejestr zawiera minimum danych: identyfikator, daty, lokalizację, odpowiedzialnego, rodzaj działania i status. Szczegóły są w odrębnej teczce dostępnej osobom upoważnionym w niezbędnym zakresie oraz właściwym instytucjom. Nie omawia się sytuacji przy innych rodzicach ani na grupach komunikatorów.
Organizator przechowuje papier w zamkniętej szafie, a pliki w zabezpieczonym folderze z indywidualnym dostępem i ochroną kont. Nie tworzy zbędnych kopii i nie przesyła akt na prywatne konta. Dostęp osoby objętej podejrzeniem ogranicza się dla ochrony dziecka i dokumentacji.
Dla sprawy Organizator ustala okres niezbędnego przechowywania i termin przeglądu, uwzględniając postępowania, obowiązki prawne i właściwe terminy roszczeń, w tym dotyczących małoletnich. Po ustaniu podstawy usuwa lub anonimizuje dane. Do tych akt nie stosuje się sześciomiesięcznej retencji zgłoszeń na darmowy trening.
12 Wizerunek i urządzenia elektroniczne
Udział w zajęciach nie oznacza zgody na reklamowe wykorzystanie wizerunku. Nie wolno robić prywatnych zdjęć ani nagrań dzieci. Materiały organizatora powstają i są publikowane wyłącznie na właściwej podstawie prawnej i w ustalonym zakresie, z uwzględnieniem sprzeciwu dziecka. Nie łączy się publicznego zdjęcia z danymi ujawniającymi prywatną sytuację dziecka.
Dzieci nie korzystają samodzielnie z Internetu podczas zajęć. Personel nie udostępnia niekontrolowanych urządzeń, gier i treści. Multimedia są wcześniej sprawdzane i dopasowane do wieku. Przy ujawnieniu szkodliwej treści przerywa się dostęp, zapewnia wsparcie i ocenia potrzebę interwencji.
13 Publikacja i zrozumiałość
Pełne standardy i wersję skróconą dla dzieci udostępnia się na stronie i wywiesza w widocznym miejscu w każdej lokalizacji zajęć. Rodzic otrzymuje informację, gdzie je znaleźć i jak zgłosić problem. Zgłoszenie nie wymaga podpisania umowy uczestnictwa.
Wersja dla dzieci zawiera proste komunikaty i piktogramy. Trener omawia ją na początku udziału i przypomina przy potrzebie, dostosowując przekaz do możliwości dziecka. Treści udostępnia się również osobie, która nie może przeczytać strony lub wydruku.
14 Przegląd i kontrola wdrożenia
Organizator ocenia standardy nie rzadziej niż raz na dwa lata, a wcześniej po istotnym incydencie, zmianie prawa lub sposobu prowadzenia zajęć. Dokumentuje datę, ustalenia, wnioski i działania korygujące, także gdy zmiany nie są potrzebne. Przyjmuje uwagi rodziców, personelu i dzieci w dostosowanej formie.
Przed otwarciem lokalizacji sprawdza publikację standardów, kanały kontaktu, znajomość adresu i numeru alarmowego, dokumentację weryfikacji i przygotowania personelu oraz bezpieczne miejsce akt. Zmiana wersji wymaga przekazania jej personelowi i aktualizacji strony oraz wydruków.